Mallorca

De rit naar Cala Millor voert langs slapende dorpjes en eeuwenoude olijfgaarden. Door het raam zie je de silhouetten van windmolens tegen de avondlucht, en de eerste sterren die boven de Sierra Llevant verschijnen.

Bij aankomst wacht het geluid van golven—jullie constante metgezel voor de komende week. De eerste avond is voor uitpakken, een glas lokale wijn op het balkon, en de anticipatie van alles wat komen gaat. De Middellandse Zee fluistert haar beloften.

De grotten strekken zich uit over 1.200 meter en bevatten stalactieten die al millennia groeien—sommige slechts een centimeter per eeuw. Hier, in de buik van het eiland, verdwijnt de wereld boven je en word je omringd door eeuwenoude stilte en eeuwig druipend water.

Het hoogtepunt is het klassiek concert op het ondergrondse meer. In totale duisternis verschijnen verlichte bootjes, muzikanten spelen Chopin en Albinoni, en de klanken weerkaatsen tegen de grottenwanden. Een moment dat indruk maakt op jong én oud.

Dit is een dag om te vertragen. Volg de kustpaden langs dramatische kliffen waar de wind eeuwenlang de rotsen heeft gevormd. De geur van wilde rozemarijn en dennenhars vullen je longen terwijl je over smalle paden loopt die al door generaties vissers werden bewandeld.

Ontdek verborgen baaien waar turquoise water uitnodigt voor een frisse winterduik—het water is in februari verrassend aangenaam. Beklim de oude wachttoren voor uitzichten die tot de eeuwigheid reiken. 's Middags terug naar Cala Millor voor ijsjes op de boulevard en spelletjes op het strand. De perfecte gezinsdag.

Begin bij de imposante La Seu, de kathedraal die als een gouden zandkasteel oprijst tegen de blauwe zee. Het interieur is adembenemend—zonlicht valt door het grootste roosvenster ter wereld en kleurt de oude stenen in duizend tinten. Antoni Gaudí en Miguel Barceló hebben beiden hun sporen nagelaten.

Dwaal daarna door de smalle straatjes van de oude stad, waar Moorse architectuur renaissancepalezen ontmoet. Lunch in de hippe wijk Santa Catalina, bekend om zijn markthallen en trendy restaurants. Sluit af met een wandeling langs de Passeig del Born terwijl de zon ondergaat boven de jachthaven.

De route slingert omhoog langs terrassen vol olijfbomen en—in februari—amandelbloesem! Het eiland bloeit letterlijk, met roze en witte bloemen tegen de achtergrond van de ruige bergen. Eerste stop: Valldemossa, het pittoreske bergdorp waar Frédéric Chopin de 'Regendrop Prelude' componeerde.

Proef de beroemde coca de patata bij een lokale bakker terwijl je door de kasseienstraatjes wandelt. Rij daarna verder naar Deià, een kunstenaarsenclave die boven de azuurblauwe zee troont. De kronkelende kustweg Ma-10 biedt uitzichten die je bijblijven—elke bocht onthult een nieuw meesterwerk.

Artà rijst op uit de vlakte, gekroond door het Sant Salvador heiligdom. Het silhouet van de versterkte kerk tegen de ochtendlucht is een beeld uit een ander tijdperk. Beklim de 180 met cipressen omzoomde treden—elke stap hoger onthult meer van het panorama.

Beneden wacht een labyrint van smalle straatjes, ambachtelijke winkeltjes waar mandenmakers nog met de hand werken, en de geur van versgebakken ensaïmadas. Rij in de middag naar de wilde noordkust—Cala Torta is een van de mooiste ongerepte stranden van het eiland, waar de natuur nog regeert.

De dag begint wanneer de zon door de gordijnen filtert—geen wekker, geen schema. Een langzaam ontbijt op het terras, met verse jus d'orange en Spaanse croissants, terwijl de kinderen al plannen maken voor de dag. Misschien een laatste wandeling langs de boulevard, een ijsje (of twee), of simpelweg spelletjes op het strand.

's Avonds reserveer je een tafel bij een bijzonder restaurant voor het afscheidsdiner. Dit is het moment om terug te blikken op de week, om te lachen om de grappige momenten en om plannen te maken voor de volgende keer. Want na een week Mallorca weet je één ding zeker: dit eiland trekt je terug.

De ochtend is kalm. Eén laatste wandeling over het strand, waar jullie voetafdrukken in het zand verdwijnen met de golven. Eén laatste café con leche bij het favoriete terras. Eén laatste blik op de azuurblauwe horizon die jullie een week lang heeft vergezeld.

De rit naar de luchthaven voelt korter dan een week geleden—of misschien juist langer, omdat je weet wat je achterlaat. Maar het eiland verdwijnt niet echt. Het blijft in de foto's, in de verhalen, in de smaak van amandelbloesem en zeezout. Tot de volgende keer, Mallorca.